การระมัดระวัง
การระมัดระวังจำเป็นเมื่อเริ่มต้น
แต่ในที่สุดแล้วต้องละทิ้งเสีย
ชีวิตจะกลมกลืนกับสรรพสิ่งหาได้ไม่
ถ้าต้องอาศัยแต่ความระมัดระวัง
เมื่อผู้กระทำ กับสิ่งที่ถูกกระทำ
รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
โดยมีสติปัญญาเป็นสิ่งเชื่อมประสานแล้ว
การระมัดระวังก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็น
การระมัดระวังความทุกข์มิให้เกิดขึ้น
ก็นับเป็นความทุกข์อย่างหนึ่ง
ความสิ้นทุกข์อันเที่ยงแท้จะเกิดขึ้นไม่ได้
ถ้ามีผู้จดจ่อระมัดระวังอยู่โดยประมาทเช่นนี้
ยามที่คนอ่อนแอจะจากไป
ย่อมต้องการหยาดน้ำตา
และความอาลัยอาวรณ์ไปคอยส่งเขา
จงจำไว้เสมอว่าทุกสิ่งในโลกนี้ไม่มีตัวตนที่แท้จริงสุดท้ายแล้วก็เป็น ดิน น้ำ ลม ไฟ หมด
ไม่เหลืออะไรสักอย่าง มันเป็น อนัตตา
